→ بازگشت به مرور موضوعی

• داستان ۲۱۴

  نظرِ لطفِ بوتراب

  طلبه‌ای تنگ‌دست که از فقر نزد امام علی گلایه می‌کند، به دستور آن حضرت راهی هند می‌شود و با تکمیل مصرعی از شعر یک مهاراجهٔ شیعه، به ثروت و دامادی او می‌رسد.