نکته‌ها از گفته‌ها

به روایت تمام دانشمندان‌ و تاریخ‌نویسان شیعه و سنی، پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله در آخرین لحظات زندگی فرمودند قلم‌ و دواتی برایم بیاورید تا وصی‌ و جانشینم ر‌ا کتبی ثبت کنم تا بعد از من اختلافی میان امتم ایجاد نشود و اتحاد‌ و یکپارچگی امت اسلامی و شوکت و عظمتش تا پایان جهان برای این امت باقی و منسجم بماند. شخصی در آنجا حاضر بود. گفت: «کتاب خدا ما را کفایت می‌کند (ما را نیازی به او نیست)! او را رها کنید! بیماری‌اش شدت پیدا کرده است. هذیان‌ و یاوه می‌گوید!» به روایت سنی‌ و شیعه، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله برای بار دوم‌ و سوم فرمانش را تکرار کرد، به طوری که بین حاضران اختلاف و درگیری اتفاق افتاد. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله از این درگیری ناراحت شد و فرمود: «مجلس را ترک کنید و از حضور من خارج شوید!» این نافرمانی‌ و اهانت به ایشان در حساس‌ترین لحظات زندگی حضرت پیامد‌های ناگواری داشت، از جمله:

1. نافرمانی از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله که خود از گناهان کبیره است: «وَ مَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا؛^۱ آنچه را پیامبر به شما دستور داد بپذیرید و از آنچه شما را باز دارد باز ایستید».

2. پیروی‌نکردن از گفتار‌ و ادعای دروغین خودش که گفت: «کتا‌ب خدا ما را کفایت می‌کند». کتاب خدا او را به اطاعت و پیروی از دستورهای پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله امر می‌کند، اما او مخالفت آشکارش را با فرمان ایشان اظهار کرد.

3. توهین به وجود مقدس پیامبر ‌اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و نسبت‌دادن هذیان‌گفتن و یاوه‌گویی به ایشان؛ پیامبری که خداوند در وصفش می‌فرماید: «وَ مَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ؛^۲ و از روی هوا و هوس سخن نمی‌گوید. گفتارش چیزی جز وحی که به او نازل می‌شود نیست».

4‌. ایجاد اختلاف‌ و چنددستگی در میان جوامع مختلف اسلامی‌ و آغاز جنگ‌ها‌، کشتار‌ها و فتنه‌های دینی‌ و مذهبی میان مسلمانان.

5. تضییع طاعات و عبادات افرادی که از این مکتب دروغین پیروی می‌کنند. پیامبر ‌اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمودند هر کس از قرآن‌ و عترت منحرف شود گمراه است‌ و اعمالش پذیرفته نخواهد بود. همچنین، به امیرالمؤمنین علیه‌السلام صراحتاً فرمودند هر کس تمام عمرش را به طاعت‌ و عبادت بگذراند‌ و غیر از عمل صالح انجام ندهد، اما ولایت تو را نداشته باشد بوی بهشت را استشمام نمی‌کند و در آن دنیا از عباداتش بهره‌ای نخواهد برد.

6. گمراهی‌ و بدبختی افراد بی‌شماری که کورکورانه از او پیروی، و زندگی ابدی‌شان را تلف می‌کنند و می‌پندارند عقاید‌ و رفتارشان صحیح است، اما به تصریح قرآن مجید این افراد بدبخت‌ترین انسان‌ها خواهند بود.

7. انحرافات‌ و تحریف‌هایی که در پرتو این نافرمانی در طول تاریخ اسلام به وجود آمده است. البته این‌ها هیچ ارتباطی به عقاید اسلامی‌ و دیانت مقدس اسلام ندارد‌ و نخواهد داشت.

8. کشتارها‌ و خصومت‌های فردی‌ و جمعی که میان جامعۀ اسلامی به این سبب به‌ وجود آمده‌ و خواهد آمد، که دیانت مقدس اسلام مبرا‌ و پاکیزه از این رفتارها‌ و کردار‌هاست. پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرمایند: «اَلْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ اَلْمُسْلِمُونَ مِنْ يَدِهِ وَ لِسَانِهِ؛^۳ مسلمان کسی است که مسلمانان از دست و زبانش در آسایش باشند» نه اینکه به نام اسلام هر جنایتی که از دستشان برمی‌آید انجام دهند.

9. محروم‌ماندن میلیارد‌ها انسان گمراه از فیض معارف اسلامی به سبب دوری از مکتب اهل بیت علیهم‌السلام.

10. مکتوم‌ماندن معارف اسلامی از جهانیان و آشنانشدن جامعۀ بشری با هویت واقعی دیانت اسلامی که مظهر لطف، مرحمت‌ و مهربانی است‌ و پیامبر بزرگوارش رحمت برای عالمیان است. امروز اسلام را دینی خشن می‌شناسند‌ و مؤسسات اسلام‌هراسی تشکیل می‌دهند.

بر این اساس، کفر‌ و ارتداد چنین اهانت‌کننده‌ای به پیامبر بزرگوار محرز است؛ زیرا برای شناختن شخصیت‌ و موقعیت اشخاص شناسه‌هایی در زبان‌ و ادبیات موجود است. از عناوین اشخاص آن‌ها را کامل خواهیم شناخت‌ و موقعیتشان در جامعه مشخص می‌شود. بلاتشبیه، برای سلطان، پادشاه و کارگزاران هر کشوری عناوینی مانند «استاندار»، «فرماندار» و... است که در جامعه با آن معرفی می‌شوند، مگر کسانی که آن عنوان را ‌برای آن شخص معین نپذیرفته باشند. نام‌بردن آن شخص از حضرت رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله با واژۀ «رجل» نشان می‌دهد آن گوینده هیچ عنوان‌ و مقامی برای آن بزرگ‌ترین شخصیت عالم بشری نمی‌شناسد؛ پیامبر بزرگواری که خداوند یکتا‌ و خالق جهان هستی در کتاب مقدسش 46 بار از او با خطاب «یا ایها النبی» و 53 بار با خطاب «یا ایها الرسول» یاد می‌کند و در آیه‌ای صراحتاً می‌فرماید: «لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً؛^۴ خطاب‌كردن پيامبر را در ميان خود، مانند خطاب‌كردن بعضى از خودتان به بعضى [ديگر] قرار مدهيد». پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله را با عناوینی که برای انسان‌های عادی‌ و معمولی به کار می‌برید نام نبرید. او پیامبر بزرگوار پروردگار است. از او با نهایت احترام نام ببرید.

متأسفانه آن شخص حضرت را با پست‌ترین‌ و گمنام‌ترین عنوان‌های ممکن نام می‌برد: «ان الرجل یهجر» (العیاذ بالله) یعنی: آن مرد گمنام یاوه‌گو! آیا اهانت‌ و توهین از این بالاتر امکان دارد؟ پیروانش باید از این خجالت‌ و شرمندگی خاک مذلت دنیا و آخرت بر سر بریرند، نه اینکه او را مقتدا‌ و پیشوای خود بدانند. بی‌شک اینان به نبوت آن پیامبر عظیم‌الشأن صلی‌الله‌علیه‌وآله اعتقاد نداشته‌اند که این‌چنین شرم‌آور از آن وجود مقدس نام می‌برند.^۵