ژنرال فرانسوی‌ و گنجشک مصدوم!

انقلاب الجزایر در جنگ‌ها‌ و درگیری‌های قرن بیستم جایگاه خاصی دارد. به مدت 132 سال فرانسویان بر الجزایر مسلط بودند و این کشور را تحت استعمار خود گرفته بودند و منابع عظیمش را به غارت می‌بردند. سرانجام مردم الجزایر به تنگ آمدند و با خیزشی جمعی علیه فرانسویان قیام کردند. این قیام هشت سال به طول انجامید (1954-1962). در طول این هشت سال تمام زیرساخت‌های مهم این کشور منهدم شد. حدود شش هزار نظامی‌ و یک میلیون غیرنظامی هم کشته شدند.

در حادثۀ سختی مسلمانان به مسجدی پناهنده شدند. استعمارگران به این مسجد هجوم بردند، تمام قرآن‌ها‌ و لوازم مسجد را آتش زدند و بر سر پناهندگان بی‌پناه ریختند‌ و در پایان مسجد ر‌ا بر سرشان خراب کردند. نظیر این فجایع و کشتار مردم بی‌گناه هر از گاهی اتفاق می‌افتاد و هیچ مقامی هم حمایت نمی‌کرد.

روزی ژنرالی فرانسوی از جاده‌ای عبور می‌کرد. پرنده‌ای به اتومبیلش برخورد کرد و به زمین افتاد. ژنرال وجدانش ناراحت شد. با دستمال کاغذی آن پرندۀ نیمه‌جان را گرفت و به دامپزشکی برد و از دامپزشک خواست تمام تلاشش را برای نجات این پرنده به کار گیرد. دامپزشک الجزایری از زیر عینکش نیم‌نگاهی پرسش‌آمیز به ژنرال فرانسوی کرد و گفت: «ژنرال! می‌بینم وجدانت برای صدمه‌دیدن این پرنده خیلی ناراحت است!» گفت: «همین‌طور است. برای نجاتش هر کار می‌توانی بکن». پزشک الجزایری گفت: «شما در هر روز‌ و هر ساعتی صدها نفر از انسان‌های بی‌گناه این کشور را مظلومانه به خاک و خون می‌کشید، اما وجدانتان ناراحت نمی‌شود! همین وجدان برای یک پرندۀ مصدوم این‌قدر حساس می‌شود؟ آیا هیچ فکر کرده‌اید در حق ملت مظلوم چه ستم‌هایی کرده‌اید؟ آیا خجالت نمی‌کشید و وجدانتان بیدار نمی‌شود؟» ژنرال سرافکنده شد‌ و با نهایت شرمندگی از دامپزشکی بیرون رفت.

حضرت علی علیه‌السلام می‌فرمایند: «هر کس باطنش خوب باشد ظاهرش نیز خوب‌ خواهد بود و هر کس ظاهرش خراب باشد باطنش نیز خراب است».^۲

اللهم وفقنا لما تحب‌ و ترضی.