پیرمرد مسیحی و حضرت علی علیه‌السلام

پیرمردی مسیحی در بازار کوفه کار خدماتی انجام می‌داد‌ و به حمل‌ و نقل کالاها‌ و اجناس مغازه‌داران مشغول بود. روزگار جوانی‌اش گذشت. پیر‌ و ناتوان شد. خانواده‌ای نداشت که از او مراقبت کنند‌ و ذخیره‌ای نداشت که بتواند امرار معاش کند. در گوشه‌ای از بازار کوفه می‌ایستاد‌ و گدایی می‌کرد تا از این راه بتواند به زندگی دوران ناتوانی‌اش ادامه دهد. حضرت علی علیه‌السلام از آنجا عبور می‌کردند. وضعیت پیرمرد مفلوک توجهشان را برانگیخت. از حال‌ و روزگارش پرسیدند. بازاریان گفتند این‌ پیرمرد مسیحی است‌ و خانواده‌ و سرپناهی ندارد. روزگار جوانی برای بازاریان خدمت‌کار خوبی بود‌ و از همین طریق زندگی‌اش را تأمین می‌کرد. هم‌اکنون که از کار افتاده شده است زندگی‌اش تأمین نمی‌شود‌ و از انجام‌دادن کارهای سابقش ناتوان است. به همین دلیل با گدایی روزگار می‌گذراند.

حضرت علی علیه‌السلام بسیار ناراحت شدند‌ و فرمودند: «وای بر شما که روزگاری از خدماتش استفاده می‌کردید‌ و امروز که ناتوان شده است او را رها کرده‌اید!» سپس به کارگزار خود دستور داد از بیت‌المال برایش حقوقی در نظر بگیرند که او را کفایت کند تا این پیرمرد از رنج‌ و بدبختی گدایی در امان بماند. به عرض رساندند که او مسیحی است‌ و مسلمان نیست. فرمودند او انسان است و هر انسانی موظف است بی‌قید و شرط به انسان‌های نیازمند کمک کند.

صلوات الله‌ و سلامه علیک یا مولای یا امیر المؤمنین‌ و یا سید الوصیین و رحمة الله‌ و برکاته.

اللهم صل علی محمد‌ و‌ آل محمد‌ و عجل فرجهم.