پول حلال

مردی پارسا‌ و نیکوکار در بغداد زندگی می‌کرد. زندگی بر او تنگ شد و کسب‌وکارش از رونق افتاد. مختصر ذخیره‌ای هم که داشت تمام شد. خانواده‌اش گفتند: «به بازار برو. اگر کاری هم پیدا نکردی از دوستان قدیمت مختصر پولی بگیر. باشد که خدا گشایشی کند». آن مرد نزد دوستان قدیمش رفت‌ و گفت: «هر کدام پول حلال‌ و بابرکتی دارید چند درهمی به من قرض دهید. ان‌شاءالله خدا گشایشی به زندگی‌ام خواهد داد‌ و قرضتان را ادا خواهم کرد».

یکی از دوستانش گفت: «من یکصد درهم یک‌ماهه به تو می‌دهم. نگران نباش». پرسید: «پولت حلال است و برکت دارد؟» گفت: «از خدا چه پنهان، نه، برکت ندارد. از گران‌فروشی به دست آورده‌ام». مرد پارسا گفت: «نمی‌خواهم. چنین پولی مشکل‌گشای من نخواهد بود». دیگری گفت: «من پنجاه درهم دارم. به تو قرض می‌دهم. ‌هر وقت توانستی قرضت را ادا کن». مرد پارسا پرسید: «این ‌پول حلال است‌ و بابرکت؟» گفت: «به تو دروغ نمی‌گویم. پول برکت‌داری نیست». دیگری گفت: «اگر پول حلال‌ و بابرکت می‌خواهی من فقط پنج درهم دارم. به تو، که دوست قدیمی‌ام هستی، قرض می‌دهم. ‌هر وقت توانستی به من برگردان». مرد پارسا گفت: «پولت را می‌پذیرم‌ و از خدا می‌خواهم از برکت این پول به‌زودی قرضم را ادا کنم».

پنج درهم را گرفت‌ و با خدا چنین عهد کرد: «برای همسر‌ و فرزندانم که چند روزی است غذا نخورده‌اند غذایی حلال تهیه می‌کنم. باشد که از برکت این پول و دعای زن و فرزندم مشکلم را برطرف کنی». به بازار ماهی‌فروشان در حاشیه رودخانۀ دجله‌ رفت و دو عدد ماهی خرید. خوشحال‌ و مسرور به خانه برگشت و گفت: «عزیزانم! امروز خداوند مهربان غذای خوبی به ما عنایت فرمود. شما هم دعا کنید که از برکت این غذا خداوند گشایشی به من عنایت فرماید تا بتوانیم زندگی آبرومند‌ و خوبی داشته باشیم». مادر خانواده با خوشحالی‌ و با سپاس از خداوند ماهی‌ها را برای پختن آماده می‌کرد. شکم یکی از ماهی‌ها را که باز کرد با تعجب دیدند دو عدد مروارید بسیار عالی و قیمتی در میان شکم ماهی است. با خوشحالی به همسرش گفت: «خدا دعایمان را مستجاب کرد! ببین خداوند بزرگ دو عدد جواهر گران‌بها از خزانۀ غیبش به ما عنایت فرموده است! خدایا تو را سپاس! از این لطف و محبتی که به ما و خانواده‌مان عطا فرمودی تا پایان عمرمان سپاس‌گزارت خواهیم بود و هرگز به هیچ کس ستم نخواهیم کرد».

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرمایند: «خوشا به حال آن کس که برای پول حلال می‌کوشد! قلبش نورانی می‌گردد، در زندگی به تنگی معیشت گرفتار نمی‌شود، و در میان مردم با آبرو‌ و عزت زندگی خواهد کرد».^۱