مقام حضرت علی اکبر علیه‌السلام

با ولادت حضرت علی اکبر علیه‌السلام رایحۀ عطرآگین پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله در فضای خانۀ امام حسین علیه‌السلام بیش از پیش استشمام می‌شد. هر کس او را می‌نگریست انگشت حیرت به دندان می‌گرفت؛ زیرا فروغ بی‌نظیر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله را نظاره می‌کرد. حضرت علی اکبر جوان نمونه در تاریخ بشری است. اوست که در گرماگرم چکاچک شمشیرها و نیزه‌ها عبادت را با عیادت، و جنگ و ستیز را با مهر و محبت به هم آمیخت. جد بزرگوارش فرموده بود نگاه مهربانانه به پدر بهترین عبادت است. لحظه‌ای شجاعت را با مهربانی و عبادت به منصۀ ظهور رساند. به آغوش پدر پناه برد و مهر و محبت پدرانه و پسرانه را به زیباترین وصف بیان کرد: «پدر مهربانم، من به فدای تو! من تشنه‌ام». مهر و محبت پدر-فرزندی فضا را معطر کرد و به صحنۀ جنگ و ستیز با دشمن بازگشت. حضرت علی اکبر علیه‌السلام زمین و زمان، آسمان‌ها و جهان را به تعظیم در برابر خود نشانده است. ارتباط حضرت علی اکبر علیه‌السلام با پدرش، امام حسین علیه‌السلام، رابطه‌ای مبتنی بر ادب، احترام، مهر و محبت بود. ایشان در واقعۀ عاشورا جلوه‌گاه کامل این رابطه بود. حضرت علی اکبر علیه‌السلام در دامن پدر بزرگوارش، از نظر اخلاقی، نجابت و ولایت‌مداری، در درجه‌ای عالی تربیت شده بود و همواره، در همه جا، مطیع و فرمان‌بردار پدر بود.

السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین واحشرنا معهم بحق الحسین و رحمة الله و برکاته.