داستان ۱۸۲ از ۳۱۳ · صفحهٔ ۳۳۷ چاپی

ده درس عالی برای زندگی

مجموعه‌ای از ابیات و حکمت‌های کوتاه سعدی و دیگر شاعران دربارهٔ سخن‌گفتن به‌اندازه، رازداری، مهربانی با یتیمان، و اعتدال در رفتار با دوست و دشمن.

تا مرد سخن نگفته باشدعیب و هنرش نهفته باشد

— سعدی^۱

صراف سخن باش و سخن بیش مگویچیزی که نپرسند تو از پیش مگوی

اندازه نگه دار که اندازه نکوستهم لایق دشمن است و هم لایق دوست

— سعدی^۳

چو بینی یتیمی سرافکنده پیشمزن بوسه بر روی فرزند خویش

— سعدی^۴

طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانیصدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست

— سعدی^۵

ای دوست بر جنازۀ دشمن چو بگذریشادی مکن که با تو همین ماجرا رود

— سعدی^۶

به دوست گرچه عزیز است راز دل مگشایکه دوست نیز بگوید به دوستان عزیز

یا مکن با پیلبانان دوستییا بنا کن خانه‌ای در خورد پیل

— سعدی^۸

نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.

سخن آخر به دهان می‌گذرد موذی راسخنش تلخ نخواهی دهنش شیرین کن

— سعدی^۱۰

منابع