‍شهادت حجرالاسود به امامت حضرت زین‌العابدین علیه‌السلام

بعد از واقعۀ کربلا، امام زین‌العابدین علیه‌السلام وارد مدینه شدند و پیوسته خاطرات جان‌سوز کربلا را برای مردم یادآوری می‌فرمودند‌ و با سخنانشان مردم مدینه را به سوی قرآن‌ و احادیث‌ و دعاهای ارزشمند‌ و پُرمحتوا ارشاد‌ و هدایت .

روزی جناب محمد بن حنفیه، عموی بزرگوار ایشان، در مسجدالحرام به ملاقات آن حضرت مشرف شد. پس‌ از آنکه اطراف حضرت از شیعیان‌ و دوستان خلوت شد با نهایت احترام گفت: «برادرزادۀ گرامی! من می‌دانم و معتقدم پدرمان حضرت علی علیه‌السلام از طرف خدا به جانشینی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله منصوب شدند‌ و سپس برادرم، حضرت حسن بن علی علیه‌السلام و بعد از او برادر شهیدم‌ و پدر بزرگوارت عهده‌دار مقام امامت بودند. بعد از ایشان از طرف خدا و پیامبر جانشینی تعیین نشده است، و می‌دانی که من عموی شما، و از شما بزرگ‌ترم. بنابراین، من باید عهده‌دار این مقام باشم».

امام سجاد علیه‌السلام فرمودند: «شما می‌دانید که امر امامت‌ و این مقام الاهی از جانب خدا تعیین می‌شود‌ و پدر بزرگوارم در کربلا قبل از شهادتشان ودایع امامت الاهی را به من سپردند‌ و این امامت را از طرف خداوند بزرگ و جد بزرگوارم به من عنایت فرمودند. از شما عموی بزرگوارم تقاضا دارم خدای نکرده گمراه نشوید و به امامت من بعد از پدر بزرگوارم ایمان داشته باشید که رضای خدا در این است». محمد بن حنفیه عرض کرد: «شاهد‌ و گواه‌ و دلیل قانع‌کننده‌ای در این باره دارید؟» اما‌م فرمودند: «شهادت حجرالاسود را قبول داری، اگر به امامت من شهادت دهد؟» عرض کرد: «این شهادت را می‌پذیرم». امام فرمودند: «شما برو مقابل حجرالاسود بایست‌ و از آن درخواست کن به امامت شما گواهی دهد». محمد بن حنفیه، با کمال ادب، مقابل حجرالاسود ایستاد‌ و از او شهادت‌ و تأیید امامتش را خواست، اما جوابی نشنید. خطاب به امام عرض کرد: «شما شهادتش را درخواست کنید ببینیم شهادت می‌دهد یا نه». امام سجاد علیه‌السلام رو به قبله ایستادند، دو رکعت نماز خواندند و خطاب به حجرالاسود فرمودند: «مقام امامت‌ و جانشینی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله را برای من تأیید می‌کنی؟» حجرالاسود در جای خود تکان شدیدی خورد‌ و با صراحت‌ و زبان عربی فصیح گفت: «من شهادت می‌دهم که شما حضرت علی بن الحسین علیه‌السلام و فرزند فاطمۀ زهرا علیهاالسلام جانشین برحق پیامبر هستید‌ و اطاعت شما بر تمام مردم واجب‌ و لازم است». محمد بن حنفیه سر تعظیم فرود آورد‌ و امامت حضرت امام زین‌العابدین علیه‌السلام را با نهایت احترام پذیرفت.

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیر المؤمنین‌ و اولاده المعصومین (صلوات الله علیهم).