زمانۀ امام حسن عسکری علیه‌السلام و علم غیب ایشان

در زمان امام عسکری علیه‌السلام علمای دست‌نشاندۀ بنی‌عباس اختلاف شدیدی در آرا‌ و عقاید‌ و دیدگاه‌های گوناگون به وجود آورده بودند و شناخت امامت‌ و شناسایی امام معصوم‌ و جانشین واقعی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله بسیار مشکل شده بود. بنابراین، موقعیت زمانی آن حضرت ایجاب می‌کرد ایشان بیشتر از علوم پنهانی‌ و اطلاع از درون افراد‌ و حالات نامعلوم‌ و غیبی‌شان استفاده کنند، که دیگر مدعیان امامت از این موضوع عاجز‌ و ناتوان بودند.

اسماعیل بن محمد عباسی می‌گوید سر راه حضرت عسکری نشستم‌ و هنگام عبور آن حضرت عرض کردم: «یابن رسول‌الله! بسیار تنگ‌دستم‌ و چیزی برای رفع گرسنگی ندارم. یک درهم پول نقد هم ندارم. اگر ممکن است اظهار لطفی بفرمایید». ایشان فرمودند: «دروغ می‌گویی و دویست درهم در زیرزمین خانه‌ات دفن و پنهان کرده‌ای! البته من این مطلب را نگفتم که چیزی به تو ندهم!» سپس حضرت به غلامشان فرمودند: «هر مقدار پول همراه داری به او بده!» غلام حضرت صد درهم به من عنایت کرد. سپس ایشان فرمودند: «به سبب آن دروغی که گفتی پولی را که مخفی کرده‌ای، در وقتی که به آن احتیاج داری نخواهی یافت». من از امام تشکر کردم و این موضوع را هم فراموش کردم. بعد از چندی به آن دویست درهم احتیاج پیدا کردم‌. هرچه گشتم اثری از آن ندیدم. پس از پرس‌وجو فهمیدم پسرم از آن اطلاع پیدا کرده و پول‌ها را برداشته و مصرف کرده است. به یاد فرمایش امام عسکری علیه‌السلام افتادم که فرمود: «دروغ گفتی! دویست درهم داری، اما از آن استفاده نخواهی کرد».

خدا می‌داند که پیامبری‌ و امامتش را به چه شخصیت‌های برجسته و عالِمی عنایت بفرماید.

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیر المؤمنین‌ و اولاده المعصومین (صلوات الله علیهم).