اهمیت ولایت حضرت علی علیه‌السلام در مقایسه با اعتقاد به توحید در تاریخ ادیان

اعتقاد به توحید و پذیرش یکتایی و وحدانیت خداوند مهربان، هنگامی به کمال می‌رسد که از طریق و مسیر وجود مقدس حضرت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام و فرزندان پاک و معصومش انجام شده باشد، نه اعتقاد به خداوندی که از راه و روش دیگران دریافت شده است. خدایی که الاغ سفید سوار می‌شود و برای قضاوت به میان بندگانش می‌آید، یا خدایی که در بهشت با آدم قایم‌موشک بازی می‌کند، یا خدایی که با پیامبرانش کشتی می‌گیرد و امثال این مزخرفات خدای جعلی و استحماری است و جز گمراهی نتیجۀ دیگری ندارد.

آن توحید و آن اعتقاد به وحدانیتی پذیرفتنی و موجب رستگاری است که با توصیفات حضرت علی علیه‌السلام در خطبۀ آغازین نهج‌البلاغه و خطبۀ فدکیۀ بانوی دو عالم، حضرت فاطمۀ زهرا علیهاالسلام و دعای روز عرفۀ امام حسین علیه‌السلام و دعای مبارک امام سجاد علیه‌السلام در سحرگاهان ماه مبارک رمضان و سخنان دیگر امامان معصوم علیهم‌السلام مطابقت داشته باشد و از آن سرچشمۀ کمال سیراب شده باشد نه گفتارها و اباطیل انحرافی افراد مجهول‌الهویه و ناشناس که هیچ بنیان عقلی و استدلالی ندارد.

اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَکَ لَمْ أَعْرِفْ رَسُولَکَ، اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی رَسُولَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی رَسُولَکَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَکَ، اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی حُجَّتَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی؛ پروردگارا، خودت را به من معرفی کن، که اگر تو را نشناسم پیامبرت را هم نشناخته‌ام، و پیامبرت را به من معرفی کن تا ولی‌ات را به وسیلۀ او بشناسم، که اگر ولی‌ات را نشناسم در شناخت دینم گمراه خواهم شد.

پس آن دینی به کمال رسیده است که از طریق ولی خدا دریافت شده باشد نه ابوهریره، ابوحنیفه، امام حنبل و امثال آن‌ها.

اللهم اجعلنا مع محمد و‌ آل محمد فی الدنیا والآخرة و لاتفرق بیننا و بینهم طرفة عین ابداً، برحمتک یا ارحم الراحمین.